Logowanie/Rejestracja

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 9*1:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀edyta ()
♀anjax8 ()
♀wai ()
oraz 1000 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|

Schmitt Éric-Emmanuel

Dodany przez system ()

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz Dodaj książkę tego autora

Dzieła autora

Dziecko Noego Dziecko Noego L`Enfant De Noe
Ewangelia według Piłata Ewangelia według Piłata L`Évangile selon Pilate
Kiedy byłem dziełem sztuki Kiedy byłem dziełem sztuki Lorsque j`étais une œuvre d`ar
Małe zbrodnie małżeńskie Małe zbrodnie małżeńskie
Moje Ewangelie Moje Ewangelie Mes Evangiles
Moje życie z Mozartem Moje życie z Mozartem
Napój miłosny Napój miłosny L\'Elixir d\'amour
Odette i inne historie miłosne Odette i inne historie miłosne Odette Toulemonde et autres histoires
Oskar i pani Róża Oskar i pani Róża Oscar et la dame rose
Pan Ibrahim i Kwiaty Koranu Pan Ibrahim i Kwiaty Koranu
Przypadek Adolfa H. Przypadek Adolfa H. La Part de l`autre
Tajemnica pani Ming Tajemnica pani Ming Les Dix Enfants Que Madame Ming n\'a Jamais Eus
Tektonika uczuć Tektonika uczuć La tectonique des sentiments
Znasz inne książki tego autora? zarejestruj się, aby móc budować treść serwisu

Tagi, jakimi są określane książki autora

Cytaty autora

Oskar i pani Róża, ♂rafar ()
Byle kretyn może cieszyć się życiem w wieku dziesięciu, dwudziestu lat, ale kiedy człowiek ma sto lat, kiedy już nie może się ruszać, musi uruchomić swoją inteligencję.

Jak ma się osiemnaście lat, to nie wie się, co to zmęczenie.

Jeżeli będę zajmował się tym, co myślą głupcy, nie będę miał czasu na to, o czym myślą ludzie inteligentni.

(...) kiedy spotka się kogoś miłego, zwykle myśli się, że jest biedny.

Dojrzewanie to jest naprawdę syf! Dobrze, że przechodzi się przez to tylko raz.

Tak to już jest z człowiekiem, że na starość nie za bardzo lubi podróżować.
Kiedy byłem dziełem sztuki, ♀cableracer ()
Co niezastąpionego mam w sobie? To, moje myśli. Moje troski. Moje przywiązania. Moje miłości.

Czasem łatwiej znieść czyjąś śmierć niż czyjeś kłamstwa.

Człowieczeństwo jest dobrem niezbywalnym, którego nie można się pozbyć, ani nie można zostać go pozbawionym.

Każdy z nas ma trzy formy życia. Życie materialne: jesteśmy ciałem. Życie umysłowe: jesteśmy świadomością. I życie dyskursywne: jesteśmy tym, co o nas mówią.

Kobieta nie szanuje cię bez ceremonii. Musi być kościół, tiul, gołębie, organy, prezenty, teściowa, drażetki, chusteczki, bankiety, goście, inaczej kobiety biorą nas za to, czym jesteśmy, czyli za zwykłych maniaków seksualnych. Bez pompy ceremonii nie odróżniłyby nas od pospolitego kochanka.

Nałóg to dowód człowieczeństwa.

Nie ma nic bardziej względnego niż piękno. Jedna róża to piękno. Dziesięć róż to coś drogiego. Sto róż to nuda.

Nie ma nic trudniejszego, niż dowieść istnienia duszy.

Papier ma lepszą pamięć niż ludzie.

Popularność to zwierzę, które karmi się samo sobą.

– Powinieneś mnie słuchać i pozować nago.
– Nie.
– Nie będziesz wiecznie chodził w tych cudacznych spodenkach!
– O ile wiem, myszka Miki nigdy nie zdjęła swoich majteczek.

Sława lepiej pasuje zmarłym (...) to wypożyczony strój, żywi wyglądają w nim śmiesznie.

Sztuka nie jest imitacją.

Trzeba hałasu, żeby usłyszeć ciszę.

Z samobójstwem jest jak ze spadochroniarstwem: pierwszy skok jest najlepszy. Powtórka osłabia emocje, recydywa zniechęca.

Żaden akt nie znosi człowieczeństwa.
Przypadek Adolfa H., ♀cableracer ()
Ale mężczyzna i kobieta nigdy nie będą się kochać równie autentycznie jak dwóch przyjaciół, gdyż ich relacja jest zepsuta uwodzeniem. Odgrywają role. Gorzej, każde z nich szuka najpiękniejszej roli. Teatr. Komedia. Kłamstwo. Nie ma bezpieczeństwa w miłości, gdyż każdy myśli, że musi udawać, że nie może być kochanym takim, jaki jest. Pozory. Sztuczna fasada. Wielka miłość to udane i wciąż ponawiane kłamstwo.

Jego spojrzenie czepiało się jej tak, jak słonecznik goni za słońcem.

– Na szczęście powiedział pan: \"Kocham siostrę, siostro Lucie\"; bez \"siostry\" myślę, że straciłabym grunt pod nogami.

Pochyliła się tuż nad nim.
– Czuje pan siłę, jaką panu daję?
– Tak.
– To miłość.

Przyjaźń jest naga, miłość jest upiększona.

Przyjaźń to prawda, która sama się narzuca.

Przyjaźń to rzecz dziwna. Podczas gdy w miłości mówimy o miłości, między prawdziwymi przyjaciółmi nie mówi się o przyjaźni. Przyjaźń czynimy, nie nazywając jej ani jej nie komentując. Jest silna i cicha. Jest skromna. Jest męska. To romantyzm mężczyzn. Musi być dużo głębsza i solidniejsza niż miłość, skoro nie trwonimy jej głupio w słowach, deklaracjach, wierszach i listach. Musi być dużo bardziej satysfakcjonująca niż seks, ponieważ nie myli jej się z przyjemnością i świerzbieniem w ciele.

To była długa chwila, pełna napięcia, ściągnięte mięśnie, elastyczny skurcz, czysta rozkosz, jak pierwszy przypadkowy orgazm w wieku lat trzynastu.

Masturbował sobie umysł tak, jak opóźniony w rozwoju nastolatek rozpamiętuje bez przerwy pierwsze obrazy, które wywołały u niego podniecenie.

Rozkoszna chwila, kiedy w pełni korzystamy z tego, co za chwilę stracimy. Chwila szczęścia wzbogacona nostalgią za szczęściem.
Przyjaciele, widziałem Was nieogolonych, ubłoconych, w złym humorze, kiedy się drapaliście, pierdzieliście, czkaliście, sraliście niekończącymi się biegunkami, a jednak nigdy nie przestałem Was kochać.

Jesteś pamięcią mojej przyszłości

Na człowieka składają się wybory i okoliczności. Nikt nie ma władzy nas okolicznościami, ale każdy ma władzę wyboru.
Więcej