Logowanie/Rejestracja

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 3-8:

Ostatnio odwiedzający
Joasia1228 ()
♂rafar ()
Oliwia gral ()
♀anjax8 ()
♀edyta ()
♀wai ()
oraz 1014 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
www.halenamiotoweuzywane.pl/ |

de Vasconcelos Jose Mauro

Dodany przez ♀saiguio ()

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz Dodaj książkę tego autora

Dzieła autora

Chodź, obudzimy słońce Chodź, obudzimy słońce Vamos Aquecer o Sol
Moje drzewko pomarańczowe Moje drzewko pomarańczowe Mau Pe de Laranja Lima
Znasz inne książki tego autora? zarejestruj się, aby móc budować treść serwisu

Tagi, jakimi są określane książki autora

Cytaty autora

Moje drzewko pomarańczowe, ♀saiguio ()
* Powinieneś wiedzieć, że ludzkie serce musi być wielkie i musi w nim być miejsce na wszystko, co człowiek lubi
o Postać Zezé

* [...]jesteś najlepszą osobą na świecie. Nikt ze mnie nie szydzi, kiedy jestem z tobą i czuję, jak moje serce rozpala słońce szczęścia.
o Zezé

* Pogłaskałem bielutki kwiat. Już nie płakałem z byle powodu. A przecież poprzez ten kwiatek Maluszek próbował się ze mną pożegnać; opuszczał już moją krainę marzeń i wkraczał w świat rzeczywistości i bólu.
o Myśli Zezé

* Ból zaczyna się dopiero wtedy, kiedy boli nas calutkie serce i zdaje się nam, że zaraz przez to umrzemy, i na dodatek nie możemy nikomu zdradzić naszego sekretu. Ból sprawia, że nie chce nam się ruszyć ani ręką, ani nogą, ani nawet przekręcić głowę na poduszce.
o Myśli Zezé

* - Zostaw mnie, Totoca. Już nigdy nie wrócę do tego domu.
* - Ależ wrócisz. Przecież to nasz dom.
* - Już nic mnie tam nie trzyma. Wszystko się skończyło.
o Rozmowa Zezé i Totoki
Chodź, obudzimy słońce, ♀saiguio ()
* Ludzie zawsze odchodzą. Nie dlatego, że serce zapomina, a żale umierają. Rzeczy trwają ciągle w naszej miłości. Ale ludzie muszą w odpowiednim momencie odejść.
o Postać: Maurice

* Nikt nie może poznać zdolności człowieka do znoszenia bólu. Jedynie nasze serce.
o Postać: Zezé

* Ponieważ czas nie istnieje, my przemijamy. I kiedy tak przemijamy, kiedy zmieniamy się, nadchodzi godzina rozstania.