Logowanie/Rejestracja

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 1+9:

Ostatnio odwiedzający
♀edyta ()
♀anjax8 ()
♂rafar ()
oraz 601 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|

Konopnicka Maria

Dodany przez system () pokaż biografię
Maria KONOPNICKA (23 maja 1842 - 8 października 1910)
poetka, nowelistka, pisarka dla dzieci, krytyk, publicystka i tłumaczka.

Urodziła się 23 maja 1842 roku w Suwałkach, jako córka Józefa Wasiłowskiego, prawnika, patrona trybunału cywilnego i Scholastyki z Turskich. We wrześniu 1849 roku rodzina sprowadziła się do Kalisza, gdzie przyszła poetka spędziła dzieciństwo i młodość. W latach 1855 - 1856 uczyła się na pensji sakramentek w Warszawie. Tam poznała Elizę Pawłowską, późniejszą Orzeszkową. We wrześniu 1862 roku wyszła za mąż za ziemianina, Jarosława Konopnickiego. Zaraz po ślubie wyjechała z Kalisza na stałe, zamieszkując w Bronowie, a potem w Gusinie na terenie ówczesnej guberni kaliskiej. Wychowywała 6 dzieci, utrzymując się z dochodów niewielkiego dzierżawionego folwarku.

W 1870 roku zadebiutowała na łamach \"Kaliszanina\" wierszem \"W zimowy poranek\". Miastu, uznanemu za rodzinne poświęciła trzy utwory poetyckie: dwa zatytułowane \"Kaliszowi\" (1888 i 1907) i \"Memu miastu\" (1897).
Przychylne przyjęcie cyklu poetyckiego \"W górach\", opublikowanego w \"Tygodniku Ilustrowanym\" w 1876 r. zadecydowało o poświęceniu się literaturze i osiedleniu wraz z dziećmi w Warszawie, gdzie mieszkała do 1890 roku. Obok uprawiania twórczości literackiej aktywnie uczestniczyła w życiu społeczno-kulturalnym. Od 1890 przebywała w kilku krajach Europy Zachodniej, współpracując z prasą krajową, zrzeszeniami polskimi na obczyźnie, Macierzą Szkolną, komitetami pomocy dla wywłaszczonej ludności Górnego Śląska i Wielkopolski, a także współorganizowała międzynarodowy protest przeciwko prześladowaniu dzieci polskich we Wrześni (1901-1902). 1905-1907 przebywała w Warszawie, organizowała pomoc dla uwięzionych przez władze carskie i ich rodzin.

Wyrazem jej protestu przeciw polityce germanizacyjnej było ogłoszenie w 1908 roku \"Roty\". Wiersz zdobył niezwykłą popularność, jako pieśń z muzyką Feliksa Nowowiejskiego, od czasu obchodu rocznicy grunwaldzkiej w 1910 roku.

Maria Konopnicka zdobyła sobie wśród współczesnych pozycję liczącej się poetki. Z powodzeniem jednak uprawiała też prozę nowelistyczną i beletryzowany reportaż. Tworzyła opowiadania o rozwiniętej fabule i rozbudowanych opisach środowisk. Autorka \"O krasnoludkach i sierotce Marysi\", \"O Janku Wędrowniczku\" i \"Na jagody\" zdobyła sobie trwałą pozycję wśród twórców literatury dla dzieci.

Krytykę literacką i publicystykę społeczną Konopnicka uprawiała na łamach takich pism, jak: \"Kłosy\", \"Świt\", \"Biblioteka Warszawska\" i in. Publikowała studia o literaturze i sztuce oraz prace monograficzne, m.in.: \"Mickiewicz, jego Życie i duch\". Ponadto znaczną wartość literacką posiada jej dorobek przekładowy z języka niemieckiego, francuskiego, włoskiego, angielskiego i czeskiego.

W roku 1903 Maria Konopnicka otrzymała w darze narodowym dworek w Żarnowcu pod Krosnem. 8 października 1910 roku umarła we Lwowie i tam została pochowana na cmentarzu Łyczakowskim. W dniu 13 grudnia tego samego roku w teatrze kaliskim odbył się wieczór literacki poświęcony poetce związanej przez szereg lat z Kaliszem. Odczyt o jej twórczości wygłosiła, znana w latach późniejszych jako pisarka Ziemi Kaliskiej Maria Dąbrowska.

W swojej twórczości nawiązywała do poezji ludowej, a także do romantyzmu i tradycji biblijnej oraz symbolizmu i parnasizmu, np. w Z mojej Biblii (seria IV Poezji, 1896), w zbiorach Linie i dźwięki (1897), Italia (1901), Nowe pieśni (1905), Głosy ciszy (1906). Również liczne wiersze dydaktyczne, jak Śpiewnik historyczny (1904), Ludziom i chwilom (1905). Epickie poematy Przez głębinę (1907) i Pan Balcer w Brazylii (1910).

Opublikowała zbiory opowiadań realistyczno-psychologicznych: Cztery nowele (1888), Moi znajomi (1890), Na drodze (1893), Ludzie i rzeczy (1898), Na normandzkim brzegu (1904). Szkice reportażowe Za kratą (1886), Obrazki więzienne (1887-1888). Popularne do dziś utwory dla dzieci: O krasnoludkach i sierotce Marysi (1896), O Janku Wędrowniczku (1893), Na jagody (1903).

Dzieła krytyczne i eseistyka literacka opublikowane zostały, w wyborze w tomach: Portrety piórem (1898), Mickiewicz, jego życie i duch (1899), Trzy studia (1902), Szkice (1905). Także m.in.: Poezje (tom 1-8 i tom 10, 1916, 1925), Pisma wybrane (tom 1-7, 1951-1952), Nowele (tom 1-3, 1962), Publicystyka literacka i społeczna (1968).

Twórczość Marii Konopnickiej znalazła trwałe miejsce w literaturze polskiej oraz uzyskała szerokie uznanie społeczne. Dowodem tego jest wiele przedsięwzięć wyrażających uznanie dla autorki \"Mendla Gdańskiego\", \"Naszej szkapy\" i in. W 1958 roku utworzono towarzystwo im. Marii Konopnickiej, którego koło terenowe istnieje od 1961 roku w Kaliszu. W 1969 roku postawiono w mieście pomnik Konopnickiej (dłuta Stanisława Horno - Popławskiego), a w roku następnym odbyła się międzynarodowa sesja naukowa poświęcona jej życiu i twórczości.

źródło:
Opracowali: Jerzy Bielawski i Krzysztof Płociński
www.info.kalisz.pl/biograf/konopnic.htm

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz Dodaj książkę tego autora

Dzieła autora

Banasiowa Banasiowa
Co słonko widziało Co słonko widziało
Cztery nowele Cztery nowele
Dym Dym
Franek Franek
Głosy ciszy Głosy ciszy
Hrabiątko Hrabiątko
Jabłonka Jabłonka
Jak się dzieci w Bronowie z Rozalią bawiły Jak się dzieci w Bronowie z Rozalią bawiły
Jak Suzin zginął Jak Suzin zginął
Jak to ze lnem było Jak to ze lnem było
Józik Srokacz Józik Srokacz
Kaliszowi Kaliszowi
Korespondencja Korespondencja
Krysta Krysta
Ksawery Ksawery
Książka dla Tadzia i Zosi Książka dla Tadzia i Zosi
Kubek Kubek
Linie i dźwięki Linie i dźwięki
Listy do Ignacego Wasiłowskiego Listy do Ignacego Wasiłowskiego
Ludzie i rzeczy Ludzie i rzeczy
Memu miastu Memu miastu
Mendel Gdański Mendel Gdański
Miłosierdzie gminy Miłosierdzie gminy
Moi znajomi Moi znajomi
Moja książeczka wierszem opisana Moja książeczka wierszem opisana
Na drodze Na drodze
Na jagody Na jagody
Na Normandzkim Brzegu Na Normandzkim Brzegu
Nasza czarna jaskółeczka Nasza czarna jaskółeczka
Nasza szkapa Nasza szkapa
Niemczaki Niemczaki
Noc Noc
Nowe latko Nowe latko
Nowele Nowele
O czym ptaszek śpiewa O czym ptaszek śpiewa
O Janku Wędrowniczku O Janku Wędrowniczku
O krasnoludkach i o sierotce Marysi O krasnoludkach i o sierotce Marysi
Obrazki więzienne Obrazki więzienne
Olimpijczyk Olimpijczyk
Pan Balcer w Brazylii Pan Balcer w Brazylii
Panna Florentyna Panna Florentyna
Parasol Parasol
Pisma krytycznoliterackie Pisma krytycznoliterackie
Pod majowym słonkiem Pod majowym słonkiem
Pod prawem Pod prawem
Rota Rota
Samotna Samotna
Stary zegar od pradziada Stary zegar od pradziada
Stefek Burczymucha Stefek Burczymucha
Szczęśliwy światek Szczęśliwy światek
Szkolne przygody Pimpusia Sadełko Szkolne przygody Pimpusia Sadełko
Śpiewnik dla dzieci Śpiewnik dla dzieci
Śpiewnik historyczny Śpiewnik historyczny
Tęsknota Tęsknota
Umiem być ptakiem Umiem być ptakiem
Urbanowa Urbanowa
Utwory poetyckie Utwory poetyckie
W dolinie Skawy W dolinie Skawy
W Gdańsku W Gdańsku
W poranek W poranek
Wesołe chwile małych czytelników Wesołe chwile małych czytelników
Wolny najmita Wolny najmita
Wrażenia z podróży Wrażenia z podróży
Wybór nowel Wybór nowel
Z łąk i pól Z łąk i pól
Z teki Grottgera Z teki Grottgera
Z włamaniem Z włamaniem
Zimowy poranek Zimowy poranek
Znasz inne książki tego autora? zarejestruj się, aby móc budować treść serwisu

Tagi, jakimi są określane książki autora

Cytaty autora

Dym, ♀Aleksandra0709 ()
Ile razy spojrzała w okno swej izdebki, tyle razy widzieć go mogła, jak z ogromnego komina fabryki walił siwym słupem.
Kubek, ♀Aleksandra0709 ()
Z jednego kubka ty i ja
Piliśmy onej chwili,
Lecz że nam w wodę padła łza,
Więc kubek my rozbili.

I poszli w świat, i poszli w dal,
Osobną każde drogą,
Ani nam szczątków onych żal,
Co zrosnąć się nie mogą...

Dziś, kiedy w skwary znojnych susz
Samotne kroki niosę,
Gwiazdy mi jasne z złotych kruż
Podają srebrną rosę.

Lecz wiem, że w żadnej z gwiezdnych czasz
Nie znajdzie się ochłoda,
Jaką miał prosty kubek nasz,
Gdzie były łzy i woda.
Z łąk i pól, ♀Aleksandra0709 ()
Piosenka moja po świecie chodzi
W lnianej koszuli,
I o podwiośniu w borach zawodzi
Głosem zazuli...