Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 1+1:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀anjax8 ()
♀wai ()
♀edyta ()
oraz 1537 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Był sobie chłopiec


Tytuł oryginalny About a boy

Autor Nick Hornby
Dodane przez ♀katimka ()
Forma powieść
Gatunek literatura współczesna
Rok pierwszego wydania 2002
Tagi szkoła, chłopiec, film, ekranizacja
Pokaż podobne

Od wydawcy

W poszukiwaniu przyjaźni, miłości, swojego miejsca w życiu...

Trzydziestosześcioletni Will Freeman nie chce mieć dzieci i nie potrafi zrozumieć, dlaczego wszyscy tak się nimi zachwycają. W jego modnie urządzonym mieszkaniu w Ishington nie ma rozsypanych klocków lego, pomazanych dżemem płyt kompaktowych, a Will żyje z tantiem za kolędę skomponowaną kiedyś przez jego ojca. Interesuje się jednak samotnymi matkami, dlatego chcąc dołączyć do grupy rodziców samodzielnie wychowujących dzieci, wymyśla syna. Tu do akcji wkracza sympatyczny dwunastoletni Marcus, którego rodzice się rozeszli, a jego nieodpowiedni ubiór, nieodpowiednia fryzura i nieodpowiednie upodobania muzyczne sprawiają, że w nowej szkole w Londynie czuje się prześladowany. Skoro więc okoliczności sprawiają, ze Will pojawia się w życiu chłopca – i przynajmniej wie, w co ubierają się dzieci i że Kurt Cobain nie grał w Manchester United – to dlaczego Marcus nie miałby tego wykorzystać?

Nick Hornby urodził się w 1957 roku. Jego pierwsza powieść, „Wierność w stereo”, szybko stała się powieścią kultową, zyskując też wysokie notowania u krytyków. Hornby jest także autorem pamiętnika z okresu szaleństwa futbolowego „Fever Pitch”. Obydwie książki zostały przeniesione na ekran. Również na podstawie powieści „Był sobie chłopiec” powstał film - w reżyserii Paula Weitza i Chrisa Weitza, z Hugh Grantem w roli głównej.
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

W tej chwili nie jest dodana żadna recenzja. Może dodasz pierwszą?
Dodaj recenzję

Cytaty

♀katimka (), dodano 2008-10-01
1. "Musisz żyć w swojej własnej przestrzeni. Nie możesz narzucać swego życia innym, wtedy bowiem nie byłaby to już wyłącznie twoja przestrzeń."
♀katimka (), dodano 2008-10-01
2. "Dzieciaki w szkole krążyły po korytarzach niczym rekiny, tyle, że szukały nie mięsa, lecz złych spodni, żłej fryzury, złych butów czy czegokolwiek, co by je dziko podnieciło."

3. " Otóż chciałem cię kurwa poinformować, że byłem kiedyś pierdolonym dzieckiem. I chodziłem kiedyś do jebanej szkoły, dlatego też dobrze znam różnicę między tyk, kiedy ktoś nie może się na początku przystosować, a tym, kiedy ktoś tak bardzo nie pasuje, że reszta skacze na niego jak kozy na pochyłe drzewo."
♀Aleksandra0709 (), dodano 2012-08-13
I czemuż ci ludzie tak zaciekle utrudniali sobie życie, które przecież skądinąd było takie łatwiutkie i proste: kochać innych i dać się kochać należało tylko wtedy, gdy miałeś szansę po swojej stronie, ale to nie zdarzało się niemal nigdy. Na świecie żyje jakieś siedemdziesiąt dziewięć trylionów ludzi, i jeśli będziesz mieć szczęście, może cię pokochać piętnaście, góra dwadzieścia osób (…).
♀Aleksandra0709 (), dodano 2012-08-13
Kłamał z entuzjazmem, ale entuzjazm to nie to samo co skuteczność i oto teraz znalazł się w sytuacji, gdy z powodu niewinnej półprawdy musiał się zniżyć do upokarzającej prawdy. Dobry łgarz nigdy by się nie znalazł w takiej sytuacji (…).
♀Aleksandra0709 (), dodano 2012-08-13
– Skąd wiesz?
– Skąd wiem co?
– Skąd wiesz, że chcesz, żeby została twoją dziewczyną?
– Jakby to... Po prostu tak czuję. Gdzieś w trzewiach.
Bo istotnie tam czuł. Nie w sercu, nie w głowie, nawet nie w kroczu; to trzewia natychmiast tak się ścisnęły, że nie chciały przyjmować nic ponad dym papierosowy.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2012-08-13
Trudność z Marcusem nie polegała na tym, że źle się zachowywał, bo tak nie było, ani że trudno się z nim dogadać, bo tak nie było, a wynikała z faktu, że często sprawiał takie wrażenie, że na chwilę tylko zatrzymał się na tej planecie w drodze gdzie indziej, tam gdzie lepiej by pasował.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2012-08-13
Życie było jak powietrze (...). Niepodobna było odsunąć go na bok gdzieś daleko, a jedyne, co można było robić, to pogrążyć się w nim i oddychać. Zagadkę stanowiło to, jak ludzie mogli wciągać je do płuc i nie krztusić się, kiedy było w nim tyle brudów, że właściwie można by je żuć.
pokaż wszystkie (7)...
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz