Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 5-6:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀wai ()
♀anjax8 ()
♀edyta ()
oraz 3154 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Carrie
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Carrie


Tytuł oryginalny Carrie

Autor Stephen King
Dodane przez sloneczko25yo ()
Forma powieść
Gatunek horror
Rok pierwszego wydania 1974
Tagi Carrie, horror, telekineza, moc, zniszczenie, groza, fantastyka, lektura, ekranizacja
Pokaż podobne

Od wydawcy

Carrie White jest inna niż jej rówieśnicy. Nie chodzi na prywatki, nie interesują się nią chłopcy, stanowi obiekt kpin i docinków.

Matka - religijna fanatyczka - za wszelką cenę usiłuje uchronić ją przed grzechem. Pewnego razu Carrie się jednak buntuje i idzie na szkolny bal.

Gdy tam pada ofiarą okrutnego żartu, rozpętuje się piekło... dziewczyna jest telekinetą o olbrzymiej mocy, której postanawia użyć, by zemścić się na prześladowcach. Ci, którzy ją dręczyli, gorzko tego pożałują.

'Carrie' to powieściowy debiut Stephena Kinga. Książka ukazała sie w roku 1974. Dwa lata później Brian De Palma podjął sie jej ekranizacji, a Sissy Spacek, odtwórczyni tytułowej roli, została nominowana do Oskara w kategorii Najlepsza Aktorka.
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

♀saiguio (), dodano 2009-02-07
Powieść opowiada o nastolatce, która ma problemy z akceptacją wśród rówieśników. Jej ojciec nie żyje, a matka jest fanatyczką religijną. Carrie nie jest jednak zwykłą nastolatką, ona jest inna, ma zdolności psychokinetyczne, które przy końcu powieści wykorzystuje, kiedy staje się ofiarą głupkowatego żartu rówieśników. Jest to powieść po trochu o miłości, cierpieniu, dojrzewaniu, o wierze, o pragnieniu akceptacji, jest też mały dreszczyk emocji, ale brakuje tu tego czegoś, co spotykamy w prawie każdej książce mistrza grozy. Co do samej treści nie ma się co rozpisywać, najlepiej samemu przeczytać. Jednak nie polecam tej książki ludziom, którzy nie mieli wcześniej zbyt dużego kontaktu z książkami mistrza, bo po prostu się na niej zawiodą.

Chociaż postaci w powieści jest sporo, niewiele z nich znamy. Jedyną bohaterką, którą w miarę dobrze poznajemy, jest tylko Carrie White. King ciekawie zarysował jej psychologię, tak że w pewnych momentach miałem wrażenie, że już wiem, jak postąpi Carrie. Autor w tej powieści nie przyzwyczaja nas zbytnio do jej bohaterów, przez co nie boimy się, kiedy oni giną. Po prostu nie zależy nam, wszyscy mogą poginąć, a to i tak nie zrobi na czytelniku żadnego wrażenia.

Powieść jest w ciekawy sposób napisana tylko pod względem formy. Opowiadanie co jakiś czas przerywają fragmenty wycinków prasowych lub np. późniejsze zeznania i relacje świadków tragicznych wydarzeń związanych z Carrie White.

"Carrie" była pierwszą książką Kinga, jaką przeczytałem. Wybrałem ją, ponieważ była to pierwsza książka, jaką ten pisarz wydał. Później przekonałem się, że mój wybór nie był słuszny i przez niego straciłem tylko czas. Czytałem ją przez cały miesiąc i był to mój pierwszy zawód związany z tym pisarzem i pierwsza książka, przez którą przebrnąłem na siłę tylko po to, żeby stwierdzić z czystym sumieniem, że cała jest do niczego.

Dawno nie czytałem takiej książki, nie dość, że nudna, nic ciekawego się w niej nie działo (wyjątkowo statyczna akcja, dopiero pod koniec książki zaczyna się coś dziać), to jeszcze jakby wyjątkowo trudno i długo się ją czyta. W ogóle nie wciąga, siedziałem nad nią jedynie z własnej, silnej woli. Ale jakoś przebrnąłem przez nią, choć łatwo nie było. Stąd bardzo niska ocena, jaką wystawiam tej powieści.

Z punktu widzenia miłośnika horroru nie ma co czytać, jedynie pod względem literackim ta książka ma w ogóle sens istnienia. I właśnie za te wyjątkowe literackie uzdolnienia pisarza - ta ocena. Polecam jedynie fanom Kinga, którzy większość jego dobrych powieści mają już za sobą, a nic innego nie mają pod ręką.
Dodaj recenzję

Cytaty

♀Aleksandra0709 (), dodano 2008-11-30
Prawdziwy żal jest tak samo rzadki jak prawdziwa miłość.
♀edyta (), dodano 2011-06-16
Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody, żeby to usprawiedliwić.
♀edyta (), dodano 2011-06-16
Śmiech trzepotał wokół niej jak stado czarnych ptaków.
♀edyta (), dodano 2011-06-16
Tylko że żal jest jak plaster na zranione uczucia. Możesz powiedzieć, że jest ci przykro, kiedy wylejesz kawę albo kiedy spudłujesz podczas gry w kręgle.
pokaż wszystkie (4)...
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz