Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 7*3:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀edyta ()
Joasia1228 ()
Oliwia gral ()
♀anjax8 ()
oraz 2086 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Cienka czerwona linia


Tytuł oryginalny The Thin Red Line

Autor James Jones
Dodane przez ♀karamia ()
Forma powieść
Gatunek wojenna
Rok pierwszego wydania 1962
Tagi ekranizacja, wojna, ból, cierpienie, II wojna światowa, przyjaźń, wojenna
Pokaż podobne

Od wydawcy

Powieść "Cienka czerwona linia", jak wszystkie wojenne książki tego znanego pisarza amerykańskiego, autora "Stąd do wieczności" i "Pistoletu", dotyczy inwazji na wyspę Guadalcanal, jednego z najbardziej dramatycznych epizodów drugiej wojny światowej.

Jest to opowieść o losach grupy żołnierzy z jednej kompanii amerykańskiej w podzwrotnikowym buszu. O ich walkach z garnizonem japońskim, niezwykle krwawych i brutalnych. O ich strachu, poświęceniu i odwadze. A nade wszystko jest to książka przeciwko wojnie, okrucieństwom i cierpieniom, jakie ze sobą niesie.

[Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1984]
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

♀saiguio (), dodano 2008-08-29
"Cienka czerwona linia" jest powieścią, która bardziej niż samą wojnę, opisuje ludzi rzuconych w jej środek. Jones, który sam brał udział w kampanii na Guadalcanale, pokazuje w zbliżeniu przeżycia, myśli, decyzje, refleksje i prywatne podejście do wojny garstki żołnierzy z jednej kompanii - kompanii C. Książka opisuje zwyczajne wojenne losy zwyczajnych ludzi: desant na wyspie, biwak, chrzest bojowy itd. Wszystko to przedstawione jest z niebywałym realizmem, bezpośrednością, brutalnością i szczerością, a do tego przesiąknięte wstrząsającym antywojennym przesłaniem.

Czytając "Cienką czerwoną linię" otrzymujemy potworny obraz tego, co dzieje się z ludźmi po znalezieniu się w świecie wojny. Najpierw widzimy żołnierzy ogarniętych cynizmem, takich jak sierżant Welsh, poczuciem bezsensu, bezradności, marności oraz niepohamowanym lękiem, tchórzostwem i świadmością zbliżającej się śmierci, takich jak kapral Fife, czy też chorobliwą fascynacją zabijaniem, krwią i potrzebą popisywania się wzajemnie swoją odwagą. Dowiadujemy się o "męstwie" służącym jedynie uniknięciu poniżenia, jakim jest tchórzostwo. Z każdym dniem coraz dobitniej widać zatracanie się moralności, aż po dzikie wyzwolenie nienawiści i brutalności podczas pierwszej dużej bitwy o masyw wzgórz. Wtedy to w ludziach następuje odrętwienie, to nieludzkie poczucie przyjemności zabijania, za które nie spotka ich kara. Podczas gdy masowo giną frontowi żołnierze, czytelnik wsłuchuje się w ich refleksje na temat tego, co dzieje się dookoła. Zdają sobie sprawę, że w walce przestaje się być tak naprawdę człowiekiem, mają świadomość, że są niewiele znaczącymi jednostkami w gigantycznej machinie wojny, umierający pytają się, dlaczego właśnie oni giną, żywi przerażeni są faktem, że równie dobrze mogło spotkać to ich samych. Na wojnie jest odrętwienie, rozpacz i tchórzostwo a nawet seksualne podniecenie z nią związane. Oczywiście u Jonesa zjawiska te nie następują u wszystkich jednakowo. W "Cienkiej..." mamy bardzo ciekawą mozaikę zróżnicowanych postaci, a wojna na każdej z nich odbija się w nico inny sposób.

Niezwykle złożona prezentacja psychicznej sytuacji żołnierza, sprawiająca, że równie dobrze można nim pogardzać, jak i współczuć, nie jest jedyną mocną stroną tej książki. Jones nie waha się pokazywać innych najciemniejszych stron konfliktu, takich jak homoseksualizm w armii, kanibalizm wśród Japończyków czy brutalne traktowanie jeńców. Pisze o ludziach pogardzających swoimi dowódcami, o ludziach, dla których celem nie jest zwycięstwo, ale ewakuacja. Wspomina też o tragicznej sytuacji żołnierzy japońskich. Pisze o dowódcach żądnych sukcesu. Dobitnego obrazu całego koszmaru dopełniają sugestywne, pełne okrucieństwa i brutalności opisy walki oraz to, co jest charakterystyczne dla konfliktów dalekowschodnich: wysokie temperatury, pragnienie i wycieńczenie spowodowane tropikalnym klimatem.

Jones bez wątpienia odniósł ogromny sukces, pokazując destrukcyjny wpływ szaleństwa wojny na ludzką psychikę. W mistrzowski sposób uzmysławia, co oznacza przekroczenie tytułowej linii, stojącej "między rozsądkiem a szaleństwem". Czytelnik dodatkowo przechodzi całkiem udany proces integracji z bohaterami (jak to często bywa w dobrych książkach wojennych, można poczuć się niemal członkiem opisywanego odziału), co pozwala jeszcze lepiej zrozumieć przesłanie. Przesłanie ewidentnie antywojenne, do którego wyrażenia posłużono się analizą przeżyć frontowego żołnierza. Wojna według Jonesa przedstawiona jest w świetle szaleństwa, pesymizmu i przede wszystkim - niezwykłej brutalności.

Warto tę książkę przeczytać przede wszystkim właśnie ze względu na jeden z najbardziej sugestywnych, najbardziej wstrząsających, oraz, jak możemy się domyślić z faktu, iż autor sam walczył w opisywanej bitwie, najbardziej realistycznych obrazów wojny.

Dodaj recenzję

Cytaty

♀Aleksandra0709 (), dodano 2009-01-05
Gdyby to był film, teraz nastąpiłyby koniec i coś by się rozstrzygnęło. W filmie czy w powieści udramatyzowano by atak, doprowadzając go do punktu kulminacyjnego. Gdyby atak odbyłby się w filmie czy w powieści, byłby udany. O czymś by przesądzał. Miałby pozory sensu i pozory emocji. A zaraz po nim wszystko by się skończyło. Widzowie mogliby iść do domu, pomyśleć o pozorach sensu i odczuć pozory emocji. Nawet jeśliby bohater poległ, miałoby to jakiś sens. Sztuka – doszedł do wniosku Bell – sztuka twórcza to gówno.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2009-01-05
Tu oddzielimy owce od tryków, a mężczyzn od chłopców.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2009-01-05
Tutaj nie było żadnych pozorów sensu. A emocje tak liczne i tak pomieszane, że niemożliwe do rozszyfrowania, do rozwikłania. Nic nie zostało rozstrzygnięte, nikt niczego się nie nauczył. Ale co najważniejsze, nic nie było zakończone. Bo jutro czy pojutrze, czy następnego dnia, wezwano by ich, żeby robili to znowu – może nawet w jeszcze gorszych warunkach. Ta myśl była tak przemożna, taka porażająca, że wstrząsnęła Bellem. Wyspa po wyspie, wzgórze po wzgórzu, przyczółek po przyczółku, rok po roku.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2009-01-05
Własność. Własność. Wszystko dla własności.
pokaż wszystkie (4)...
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz