Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 2*0:

Ostatnio odwiedzający
Oliwia gral ()
♀anjax8 ()
♂rafar ()
♀edyta ()
♀wai ()
oraz 1129 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Kafka nad morzem


Tytuł oryginalny Umibe no Kafuka

Autor Haruki Murakami
Dodane przez ♀cableracer ()
Forma powieść
Gatunek literatura współczesna
Rok pierwszego wydania 2002
Tagi kot, biblioteka, klątwa, poszukiwanie, dorastanie, podróż, Japonia, wyspa, morze, World Fantasy Award, autostop, realizm magiczny
Pokaż podobne

Od wydawcy

Piętnastoletni Kafka ucieka z domu przed klątwą ojca na daleką wyspę Shikoku. Niezależnie od niego podąża tam autostopem pan Nakata, staruszek analfabeta umiejący rozmawiać z kotami, oraz młody kierowca z końskim ogonem lubiący hawajskie koszule.
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

♀wai (), dodano 2009-08-21
Dziwna książka. Czułam, że napisał ją Japończyk, człowiek wywodzący się z całkiem innej kultury. Dziwna też, bo przecież ten sposób pisania zalicza się do nurtu zwanego magicznym realizmem.
Była miejscami zbyt drastyczna. Nie lubię niepotrzebnie (w moim odczuciu) brutalizowanych scen. Ale zapewne, z punktu widzenia autora, były niezbędnym zabiegiem. Być może do emocji obecnego czytelnika, podobnie jak widza, nie można się przebić inaczej, jak stukając z całej siły?
Książka ma wyraźnie japoński koloryt. Czułam egzotykę w sposobie prowadzenia dialogu, w nawiązaniach do dalekowschodnich wierzeń, „widziałam” Japonię w opisach miast i krajobrazu. Mimo, że autor włożył w treść elementy zachodniej kultury. Pojawiają się w nazwach i konkretach, jak tytuły utworów Princ’a lub Beethovena, jak cytowane mity greckie lub założenia klasycznego teatru.
W powieści znalazłam zabawę w rozwiązywanie zagadek, które ostatecznego rozwiązania nie mają, albo mają wiele rozwiązań. Odszukiwanie symboli i skojarzeń. Kilka głębszych myśli, choć nie dla nich ją czytałam. Sięgnęłam po nią, spodziewając się całkiem czegoś innego. Ale wcale się nie rozczarowałam.


Dodaj recenzję

Cytaty

♀Thelostkate (), dodano 2008-09-17
W pewnych przypadkach los przypomina burzę piaskową o niewielkim zasięgu, która nieustannie zmienia kierunek.
♀cableracer (), dodano 2008-09-24
Ból niewątpliwie ma w sobie coś intymnego.

Ciasnota umysłowa, brak wyobraźni i nietolerancja są jak pasożyty. Zmieniają właściciela, zmieniają kształt i żyją wiecznie.

Często się zdarza, że dopiero przyszłość pokazuje nam, ile coś było warte.

Trudno jest mówić o naprawdę ważnych rzeczach.

Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.
♀cableracer (), dodano 2008-09-24
Artysta to człowiek, który ma kwalifikacje do pomijania zbędnych dłużyzn.

Bez dowodów podważających hipotezę, nie ma postępu nauki.

Bez względu na to, kim człowiek jest, jak tak sobie żyje, to dookoła niego między wszystkimi rzeczami same tworzą się znaczenia.

Chyba lepiej za bardzo nie liczyć na to, że odległość załatwi sprawę.

Czas majacy ciężar właściwy napiera na ciebie jak wieloznaczny dawny sen. Poruszasz się ciągle, żeby się przez niego przedostać.
Choćbyś poszedł na koniec świata, nie uda ci się od niego uciec. Lecz mimo to musisz iść na koniec świata. Są rzeczy, których nie da się zrobić, jeśli nie pójdzie się na koniec świata.

Czas rozciąga się, zatrzymuje się w zależności od potrzeb serca.

Człowiek nie wybiera losu, to los wybiera człowieka.

Człowiek potrzebuje miejsca, do którego mógłby należeć. Mniej lub bardziej.

Człowiekowi potrzebne jest miejsce, do którego może wrócić.

Czy ludzie nie rodzą się po to, żeby żyć? Tak jest, nie? A mimo to im dłużej żyję, tym bardziej tracę treść, staję się pusty.

Czysta teraźniejszość to nieuchwytny postęp przeszłości pożerającej przyszłość. W rzeczywistości wszelkie doznania są już wspomnieniami. (prostytutka)

Dzieci mają miękkie serca i można je dowolnie zdeformować.

Hipoteza to pole walki mózgu.

Hipoteza, na której podważenie nie znaleziono dowodów, to hipoteza, którą warto sprawdzić.

Jak masz głupio myśleć, lepiej odpocznij.

Jak zauważył Tołstoj, szczęście jest przypowieścią, a nieszczęście opowieścią.

Jeżeli słowa nie znajdą proroczego tunelu, który poprowadzi je do czytelnika, nie spełnią swojej roli jako poezja.

Jeżeli talent to rodzaj naturalnej energii, to być może znajduje sobie jakieś ujście i się ulatnia.

Każdy zakochany człowiek poszukuje straconej części samego siebie.

Koty to małe, bezsilne stworzenia, które łatwo zranić. Nie mają pancerza jak żółwie, ani skrzydeł jak ptaki. Nie mogą też jak krety zakopać się pod ziemię, ani zmienić barw jak kameleon. Ludzie nie wiedzą, ile kotów jest na co dzień krzywdzonych i odchodzi z tego świata.

Miecz wyjęty z pochwy musi rozlać krew.

Mówią, że miłość może zmienić świat, więc wszystko jest możliwe.

Na tym świecie ludzie szybko nużą się tym co nie jest nudne, a to, co ich nie nuży, zazwyczaj jest nudne.

Nie ma wojny, która skończyłaby inne wojny (...). Jedna wojna wyrasta z drugiej. Chłepcze krew rozlaną przemocą, żywi się ciałem zraniony przemocą i rośnie. Walka jest pewnego rodzaju kompletnym, samowystarczalnym stworzeniem.

Nie można patrzeć zbyt daleko przed siebie. Jak człowiek patrzy zbyt daleko przed siebie, przestaje uważać pod nogi i często się przewraca. Ale nie należy też zbyt dokładnie patrzeć pod nogi. Jeśli nie patrzy się przed siebie, można na coś wpaść. Dlatego należy patrzeć przed siebie, ale niezbyt daleko i robić wszystko jak należy, trzymając się kolejności. To jest najważniejsze. W każdym przypadku.

Nie wolno zamykać oczu. Zamykanie oczu nic nie pomoże. Nic nie zniknie. A raczej, kiedy się je znowu otworzy, będzie jeszcze gorzej.

Nigdy nie jest tak, jak by człowiek sobie tego życzył.

O ile wiadomo, po raz pierwszy pojęcie labiryntu stworzyli mieszkańcy starożytnej Mezopotamii. Wyciągali zwierzęce, a czasem prawdopodobnie ludzkie, jelita i wróżyli z nich. Bardzo podziwiali te skomplikowane kształty. Dlatego podstawą kształtu labiryntu było jelito. To znaczy, że zasada labiryntu znajduje się wewnątrz ciebie. I odpowiada labiryntowości będącej na zewnątrz ciebie.

Od niepamiętnych czasów nie da się oddzielić poezji od symbolizmu. Tak jak nie można oddzielić piratów od rumu.

Odpowiedzialność rodzi się w snach.

Otaczająca nas rzeczywistość składa się ze złych przepowiedni, które się sprawdziły.

Patrzenie w ogień nigdy się nie nudzi. Płomienie przybierają różne kształty i różne barwy. Poruszają się swobodnie jak żywe stworzenia. Rodzą się, łączą, rozstają, słabną i znikają.

Pewnego rodzaju doskonałość może zostać osiągnięta jedynie w drodze bezgranicznego spiętrzenia niedoskonałości.

Podróży trzeba towarzysza, a ludziom serca.

Posiadanie rzeczy symbolizującej wolność może dawać więcej szczęścia niż posiadanie wolności.

Prawie nikt na świecie nie pragnie wolności. Ludzie tylko myślą, że jej pragną. To wszystko iluzja. Gdyby naprawdę dano im wolność, większość nie wiedziałaby, co począć.(...) Ludzie w rzeczywistości lubią niewolę.
♀cableracer (), dodano 2008-09-24
Są w życiu momenty, do których nie można wrócić, i są takie, choć jest ich bardzo niewiele, poza które nie można wyjść. Kiedy przychodzi taki moment, możemy tylko w milczeniu przyjąć, co nas spotyka, czy jest to dobre, czy złe. Takie jest życie.

Są wspomnienia, których nie da się zatrzeć. Zostają w człowieku jak nieruchome głazy.

Świat dziwów to inaczej ciemność naszych serc.

Świat jest ciekawy, bo nic się nie dzieje po naszej myśli.

Świat jest metaforą.

Świat jest p o k r ę c o n y, i przez to powstaje trójwymiarowa głębia. Jak ktoś chce mieć wszystko proste, powinien żyć w świecie opartym na ekierce.

Świat nie zmienia się z dnia na dzień. Codziennie o odpowiedniej godzinie nadchodzi świt. Ale to już nie jest ten sam świat co poprzedniego dnia.

Tchórze odwracają wzrok od rzeczywistości. Czas mija nawet, kiedy ma się zamknięte oczy i zasłonięte uszy.

To, co jest na zewnątrz ciebie, jest odbiciem tego, co masz w sobie, a to, co masz w sobie, odzwierciedleniem tego, co na zewnątrz.

To, co nie musi odegrać roli, nie powinno istnieć. A to, co koniecznie musi odegrać rolę, istnieje.

Trudno przewidzieć, co się stanie z talentem. Czasami po prostu znika. Albo jak woda gruntowa wsiąka gdzieś głęboko pod ziemię i odpływa.

Tylko człowiek, który jest dyskryminowany, może zrozumieć, co znaczy dyskryminacja i jak człowieka rani. Ból jest indywidualny, zostaje po nim indywidualna blizna.

W pewnych przypadkach los przypomina burzę piaskową o niewielkim zasięgu, która nieustannie zmienia kierunek. Chcąc przed nią uciec ruszasz w inną stronę. A wtedy burza, jakby się do ciebie dopasowywała, rusza za tobą. Jeszcze raz zmieniasz kierunek. Burza ponownie idzie twoim śladem. Powtarza się to wiele, wiele razy, jak złowróżbny taniec ze śmiercią przed świtem. A to dlatego, że ta burza nie pojawiła się nie wiadomo skąd, nie jest c z y m ś oderwanym od ciebie. Ona po prostu jest tobą. Masz ją w sobie.

W świecie, w którym jest czas, niczego nie da się odwrócić.

Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.

Wszyscy ciągle tracimy różne ważne dla nas rzeczy (...). Ważne okazje, możliwości, doznajemy uczuć, których nie da się odwrócić. Na ty między innymi polega znaczenie życia. Lecz w naszych głowach, przypuszczam, że to jest w naszych głowach, znajduje się niewielki pokój do gromadzenia takich rzeczy jako wspomnień. Na pewno wygląda jak pokój z księgozbiorem tej biblioteki. I żeby dokładnie poznać stan własnego serca, musimy ciągle katalogować zbiory w tym pokoju.

Wszyscy niszczejemy i giniemy, bo świat opiera się na niszczeniu i stracie. Nasza egzystencja to jedynie cień, odbicie tej zasady.

Wszystkie przedmioty są w ruchu. I Ziemia, i czas, i pojęcia, miłość, życie, wiara, sprawiedliwość i zło, wszystko jest płynne i przejściowe. Nic nie trwa wiecznie w tym samym miejscu w jednym kształcie. Cały wszechświat to olbrzymia firma przewozowa.

Wszystko jest kwestią wyobraźni. Nasza odpowiedzialność zaczyna się od wyobraźni.

Z pchłami jest zawracanie głowy. Jak się je złapie, trudno się pozbyć. Jak ze złym nawykiem.

Zaciągnięcie się do wojska to najlepszy sposób na bezproblemowe rozstanie z dziewczyną.

Złudzenia mają to do siebie, że im więcej się na nimi zastanawia, tym bardziej rosną i nabierają tym wyraźniejszego kształtu. I wkrótce mogą przestać być złudzeniami.

Żadne życie nie ma wyraźnie określonego znaczenia. Dla ludzi chyba ważniejsze jest, jak się umiera, to, jak się żyje, nie jest zbyt ważne. A jednak o tym, jak się umiera, decyduje to, jak żyć.
pokaż wszystkie (4)...
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz