Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
Jako niezalogowany oblicz: 9-2:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀wai ()
♀anjax8 ()
♀edyta ()
oraz 2940 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Lala


Tytuł oryginalny Lala

Autor Jacek Dehnel
Dodane przez ♀saiguio ()
Forma powieść
Gatunek literatura piękna
Rok pierwszego wydania 2006
Tagi babcia, biografia, rodzina, wnuczek, wspomnienia, narracja, starość, rozmowy
Pokaż podobne

Od wydawcy

"Lala" to książka gadana, a zatem książka o wielu sprawach. O miłości w rozmaitych odmianach, chorobie i odchodzeniu. O wielkich wojnach i japońskim szpiegu, piorunie kulistym i krowie w sałatkach. O małym dworku i zagubionym pierścionku z szafirem. Lecz nade wszystko o bliskości - o tym, jak obce miejsca i osoby stają się nam bliskie dzięki opowieści.

Jacek Dehnel (ur. 1980 w Gdańsku) - poeta, tłumacz, prozaik, malarz. Ukończył kolegium MISH na Uniwersytecie Warszawskim. Autor książek poetyckich "Żywoty równoległe" (2004), "Wyprawa na południe" (2005), "Wiersze" (2006) oraz zbioru opowiadań "Kolekcja" (1999). Publikował m.in. w "Studium", "Toposie", "Tytule", "Kwartalniku Artystycznym". Tłumaczył m.in. wiersze Osipa Mandelsztama i Philipa Larkina. W 2005 roku otrzymał Nagrodę im. Kościelskich. Mieszka w Warszawie.

[W.A.B., 2006]
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

♀saiguio (), dodano 2008-11-17
Opowiedzieć historię uniwersalną, a zarazem nadzwyczajną – oto, co jest pewnikiem, że powstała w wyniku tak prowadzonej narracji powieść będzie co najmniej dobra. Wraz z „Lalą”, Dehnel dołącza do grona tych polskich pisarzy, którym się to już udało.

Laureatowi Paszportu „Polityki” 2006 nie można zarzuć posługiwania się jakimikolwiek schematami – jest to proza niekonwencjonalna, korzystająca z obfitych w tragikomizm wątków historycznych. Przeplatają się one tutaj z prywatnymi przeżyciami bohaterki – babki narratora, który z rozrzuconych po tkaninie pamięci cząstek próbuje ułożyć skonsolidowaną świadomość własnej przeszłości, uczuć...

Jednak ożywianie wyblakłych fotografii nie jest tutaj tylko fragmentem sesji analitycznej, którą prowadzi autor, przedefiniowując jednocześnie znaczenie symbolu – narracji w tekście. Pielęgnowanie wspomnień jest rodzajem autoterapii, która znajduje zastosowanie tylko wtedy, kiedy istnieje możliwość odtworzenia – jak filmu – każdego uśmiechu, ciepłych słów i radości. Bo wtedy nawet traumę można sprowadzić do krotochwili...

Jakkolwiek jednak przepełniona humorem i groteską nie byłaby ta powieść – jej lektura jest przeżywaniem melancholii - tej związanej z utratą i zanikaniem; tej, która przypomina chwile, kiedy samotność podpowiada słowa „Tęsknię za moją w tamtych czasach za nią tęsknotą” (J. Pilch) – bowiem historia opowiedziana przez Dehnela może być moją i Twoją historią. Może być opowieścią każdego i każdej z nas...

Dodaj recenzję

Cytaty

W tej chwili jest dodany żaden cytat
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz