Logowanie/Rejestracja

Gdzie kupić?

Szukaj książek


Szukaj treści



Czat
2018-12-11 19:04:35
Anonim
Enter
Jako niezalogowany oblicz: 8*9:

Ostatnio odwiedzający
♂rafar ()
♀anjax8 ()
♀edyta ()
♀wai ()
oraz 3282 niezalogowanych...
Zaprzyjaźnione serwisy
|
Przeczytana
Posiadana
Ulubiona

Posłuchaj mnie...


Tytuł oryginalny Just listen

Autor Sarah Dessen

Od wydawcy

Annabel ma wszystko: jest najlepszą uczennicą, najpopularniejszą cheerleaderką, najładniejszą dziewczyną w szkole otoczoną gronem przyjaciół. Ale ten lukrowany świat nagle się rozsypuje. Chłopak jej przyjaciółki, wyrachowanej i przebojowej Sophie, próbuje zgwałcić Annabel w czasie szkolnego balu. Jednak Sophie opowiada wszystkim, że to Annabel chciała go poderwać. Cała szkoła odwraca się od niej... Na szczęście pojawia się Owen, oryginalny samotnik, którego całym życiem jest muzyka. Nie tylko wciąga Annabel w świat dźwięków, ale próbuje uświadomić jej, że prawda jest najważniejsza, mimo że boli, a dzięki odwadze, ludzie będą chcieli jej posłuchać.

[Świat Książki, 2007]
Dodaj notatkę od wydawcy

Opinie i recenzje

W tej chwili nie jest dodana żadna recenzja. Może dodasz pierwszą?
Dodaj recenzję

Cytaty

♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Cisza jest cholernie głośna.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Człowiek powinien być ze sobą szczery, Jeśli nie może ufać sam sobie, to komu zaufa?
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
– Ja nigdy nie kłamię.
– Nie kłamiesz – powtórzyłam.
– Zgadza się.
– Nigdy?
– Nigdy.
„Jasne'” pomyślałam.
– To dobrze – powiedziałam – Nie najgorsza taktyka. Jeśli udaje się przy niej wytrwać.
– Nie mam wyboru. – odparł Owen – Czuję się źle, kiedy kłamię. Sam do tego doszedłem i drogo okupiłem tę wiedzę.(...)
– Zawsze jesteś szczery? – spytałam.
– A ty nie?
– Nie – powiedziałam. Być może w normalnych okolicznościach udzieliłabym innej odpowiedzi. – Nie jestem.
– Hm – mruknął, kiedy zatrzymaliśmy się na czerwonym świetle. – Dobrze wiedzieć.
– Nie kłamię – powiedziałam. Owen uniósł brwi. – Nie o to chodzi.
– A o co?
Znalazłam się w sytuacji bez wyjścia. Zaczęłam się tłumaczyć.
– Chodzi o to, że... nie zawsze mówię co czuję.
– Dlaczego?
– Nie chcę nikogo ranić.
– Kłamstwo rani – powiedział Owen.
– Ja nie... – zaczęłam. Nie wiedziałam jak wybrnąć. – Nie lubię ranić ludzi. Ani wyprowadzać ich w równowagi. Czasem nie mówię tego co czuję, bo nie chcę, żeby inni czuli się urażeni. Nagle zdałam sobie sprawę, że chyba po raz pierwszy raz w życiu jestem wobec kogoś szczera.
– To w dalszym ciągu kłamstwo. – powiedział Owen – Nawet jeśli masz dobre intencje.
– Wiesz – powiedziałam – trudno mi uwierzyć, że zawsze mówisz prawdę.
– Lepiej uwierz. Bo tak jest.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Jeśli interesuje cię przeszłość, nigdy nie zrozumiesz przyszłości. Przeszłość i przyszłość są ze sobą powiązane.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Kiedyś istniała wyraźna różnica między światłem a ciemnością. Światło było dobre, ciemność zła. Teraz ta różnica się zatarła. Ciemność była tajemnicą i wzbudzała strach, ale bałam się również światła. W świetle czułam się bezbronna. Kiedy zamykałam oczy, widziałam ciemność, która przypominała o mrocznej tajemnicy. Kiedy je otwierałam, za każdym razem widziałam świat, który nie miał pojęcia, co się wydarzyło tamtej nocy. Przeraźliwe jaskrawy i nieuchronny.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Niektórym ludziom wydaje się, że lubią muzykę, ale tak naprawdę jej nie rozumieją. Oszukują sami siebie. Niektórzy ludzie czują, o co w tym chodzi, ale słuchają niewłaściwej muzyki. I są ludzie tacy jak ja
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
– Ona ma d w a n a ś c i e lat. – Kirstem powiedziała to takim tonem, jakby chodziło o kogoś ciężko chorego albo niespełna rozumu.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Początek był trudniejszy niż koniec – inaczej niż w życiu.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Rożni ludzie mogą zapamiętywać to samo wydarzenie w zupełnie rożny sposób. To nie znaczy, że ktoś pamięta je właściwie, a ktoś inny nie. Wspomnienia przypominają fragmenty układanki. Dopiero kiedy zbierze się je wszystkie, można odtworzyć całą historię.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
– Ty naprawdę lubisz muzykę – powiedziałam, zerkając na stosy płyt kompaktowych.
– A ty nie? – spytał zmieniając pas.
– Jasne – powiedziałam. – Chyba wszyscy lubią muzykę.
– Nie.
– Nie?
Owen potrząsnął głową.
– Niektórym ludziom wydaje się, że lubią muzykę, ale tak naprawdę jej nie rozumieją. Oszukują sami siebie. Niektórzy ludzie czują, o co w tym wszystkim chodzi, ale słuchają niewłaściwej muzyki. I są ludzie tacy jak ja.
– Ludzie tacy jak ty... – powtórzyłam. – To znaczy?
– Ludzie tacy jak ja żyją dla muzyki i nieustannie jej szukają. Nie potrafią bez niej żyć. Są wtajemniczeni.[...] Chodzi mi o to, że dzięki muzyce ludzie zbliżają się do siebie – mówił dalej Owen – Muzyka ma wielką siłę. Dzięki niej ludzie, których pozornie nic nie łączy, mogą znaleźć wspólny język.[...] Poza tym – ciągnął, dając do zrozumienia, że wcale nie czeka na odpowiedź – muzyka jest wieczna. Dlatego czujemy ją w ciele. Rozumiesz? Słuchając jakiejś piosenki możemy przenieść się w czasie, znaleźć w innym miejscu i zbliżyć się do innej osoby. Wszystko się zmienia, ludzie się zmieniają, ale muzyka – nie. Jest wieczna. To niesamowite.
„Rzeczywiście” – pomyślałam. Cała ta rozmowa była niesamowita, zupełnie inna, niż się spodziewałam.
– Odpowiedź na twoje pytanie brzmi: tak, lubię muzykę – powiedział w końcu Owen.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Wolność, nawet wyimaginowana, wciąż jest wolnością.
♀Aleksandra0709 (), dodano 2011-03-07
Złość nie jest zła. Jest ludzka. I mija po pewnym czasie.
pokaż wszystkie (12)...
Dodaj cytat

Powiązania

Brak powiązań z zewnętrznymi stronami.
Dodaj powiązanie

Komentarze

W tej chwili jest dodany żaden komentarz
Dodaj komentarz